۳۷. سورة الصافات
Those who set the Ranks
ٱلصَّافَّات

سورة الصافات

Those who set the Ranks
۱۸۲ آیتونهمکي

الصافات سورت (الصافات، مانا: Those who set the Ranks) د قرآن ۳۷م سورت دی. دا مکي سورت دی چې ۱۸۲ آیتونه لري او په ۲۳مه پاره کې د مدني مصحف له ۴۴۶م مخ پیلېږي.

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
Loading…

د سورة الصافات ټول آیتونه — عربي متن او پښتو ژباړه

د کلمو ژباړې، تلفظ او تفسیر لپاره هر آیت پرانیزئ.
  1. 37:1وَٱلصَّٰٓفَّٰتِ صَفًّاقسم دى (د ملايكو) په صف جوړونكو ډلو باندې، صف جوړول
  2. 37:2فَٱلزَّٰجِرَٰتِ زَجْرًابیا (شیطانانو لره) په شړونكو (ملايكو دى) سخت شړل
  3. 37:3فَٱلتَّٰلِيَٰتِ ذِكْرًابیا د ذكر په لوستونكو باندې
  4. 37:4إِنَّ إِلَٰهَكُمْ لَوَٰحِدٌچې بېشكه ستاسو معبود یقینًا یو دى
  5. 37:5رَّبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَرَبُّ ٱلْمَشَٰرِقِچې د اسمانونو او ځمكې رب دى او د هغه څه چې د دواړو په مینځ كې دي او د مشرقونو رب دى
  6. 37:6إِنَّا زَيَّنَّا ٱلسَّمَآءَ ٱلدُّنْيَا بِزِينَةٍ ٱلْكَوَاكِبِبېشكه مونږ (ځمكې ته) زیات نژدې اسمان په زینت سره ښايسته كړى دى، چې ستوري دي
  7. 37:7وَحِفْظًا مِّن كُلِّ شَيْطَٰنٍ مَّارِدٍاو له هر سركښه شیطان نه مو ښه ساتلى دى
  8. 37:8لَّا يَسَّمَّعُونَ إِلَى ٱلْمَلَإِ ٱلْأَعْلَىٰ وَيُقْذَفُونَ مِن كُلِّ جَانِبٍدغه (شیطانان) تر ټولو لوړ مجلس ته غوږ نشي نیولى او دوى له هره جانبه ویشتل شي
  9. 37:9دُحُورًا ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ وَاصِبٌد شړلو لپاره او د دوى لپاره همېشنى عذاب دى
  10. 37:10إِلَّا مَنْ خَطِفَ ٱلْخَطْفَةَ فَأَتْبَعَهُۥ شِهَابٌ ثَاقِبٌغیر له هغه (شیطان) نه چې وتښتوي یو كرت تښتونه، نو په ده پسې شي لمبه رڼا كوونكې
  11. 37:11فَٱسْتَفْتِهِمْ أَهُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَم مَّنْ خَلَقْنَآ ۚ إِنَّا خَلَقْنَٰهُم مِّن طِينٍ لَّازِبٍۭنو ته له دوى نه پوښتنه وكړه چې ایا دوى د تخلیق په لحاظ ډېر سخت دي، یا هغه چې مونږ پیدا كړي دي؟، بېشكه مونږ دوى له سرېښناكې خټې نه پیدا كړي دي
  12. 37:12بَلْ عَجِبْتَ وَيَسْخَرُونَبلكې ته (د دوى په انكار) تعجب كوې، په داسې حال كې چې دوى (په تا پورې) مسخرې كوي
  13. 37:13وَإِذَا ذُكِّرُوا۟ لَا يَذْكُرُونَاو كله چې دوى ته نصیحت وكړى شي، دوى پند (نصیحت) نه اخلي
  14. 37:14وَإِذَا رَأَوْا۟ ءَايَةً يَسْتَسْخِرُونَاو كله چې دوى كومه (نښه دلیل) وویني، (نو ورپورې) ډېرې مسخرې كوي
  15. 37:15وَقَالُوٓا۟ إِنْ هَٰذَآ إِلَّا سِحْرٌ مُّبِينٌاو وايي چې نه دى دا (چې مونږ ولید) مګر ښكاره جادو
  16. 37:16أَءِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَبْعُوثُونَایا كله چې مونږ مړه شو او خاورې او هډوكي شو، ایا په رښتیا به مونږ خامخا بیا ژۃوندي راپاڅول كېږو؟
  17. 37:17أَوَءَابَآؤُنَا ٱلْأَوَّلُونَاو ایا زمونږ ړومبني پلرونه هم؟
  18. 37:18قُلْ نَعَمْ وَأَنتُمْ دَٰخِرُونَته (دوى ته) ووایه: هو! په داسې حال كې چې تاسو به ذلیل هم یئ
  19. 37:19فَإِنَّمَا هِىَ زَجْرَةٌ وَٰحِدَةٌ فَإِذَا هُمْ يَنظُرُونَپس همدا خبره ده چې هغه (قیامت) خو یوه چغه ده، نو ناڅاپه به دوى ګوري
  20. 37:20وَقَالُوا۟ يَٰوَيْلَنَا هَٰذَا يَوْمُ ٱلدِّينِاو دوى به وايي: اى زمونږ هلاكته! دا د بدلې ورځ ده
  21. 37:21هَٰذَا يَوْمُ ٱلْفَصْلِ ٱلَّذِى كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَدا د فیصلې ورځ ده، هغه ورځ چې تاسو به د دې تكذیب كاوه
  22. 37:22۞ ٱحْشُرُوا۟ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ وَأَزْوَٰجَهُمْ وَمَا كَانُوا۟ يَعْبُدُونَ(الله به ملايكو ته ووايي:) تاسو راټول كړئ هغه كسان چې ظلم (شرك) يې كړى دى او د دوى جوړې (د عقیدې ملګري) او هغه څه چې دوى به يې عبادت كاوه
  23. 37:23مِن دُونِ ٱللَّهِ فَٱهْدُوهُمْ إِلَىٰ صِرَٰطِ ٱلْجَحِيمِله الله نه غیر، نو تاسو دوى د دوزخ په لاره روان (او برابر) كړئ
  24. 37:24وَقِفُوهُمْ ۖ إِنَّهُم مَّسُْٔولُونَاو دوى ودروئ، بېشكه له دوى نه پوښتنې كول شي
  25. 37:25مَا لَكُمْ لَا تَنَاصَرُونَپه تاسو څه دي چې یو له بله سره مرسته نه كوئ؟
  26. 37:26بَلْ هُمُ ٱلْيَوْمَ مُسْتَسْلِمُونَبلكې دوى نن ورځ (پخپله) تسليمېدونكي دي
  27. 37:27وَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَسَآءَلُونَاو د دوى ځینې به ځینو نورو ته مخ ورواړوي، یو تربله به پوښتنې كوي
  28. 37:28قَالُوٓا۟ إِنَّكُمْ كُنتُمْ تَأْتُونَنَا عَنِ ٱلْيَمِينِوبه وايي (كشران مشرانو ته) بېشكه هم تاسو وئ چې مونږ ته به په زور سره راتللئ
  29. 37:29قَالُوا۟ بَل لَّمْ تَكُونُوا۟ مُؤْمِنِينَوبه وايي (مشران په جواب كې) بلكې تاسو پخپله ایمان راوړونكي نه وئ
  30. 37:30وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيْكُم مِّن سُلْطَٰنٍۭ ۖ بَلْ كُنتُمْ قَوْمًا طَٰغِينَاو زمونږ لپاره پر تاسو باندې هېڅ زور (تسلط) نه و، بلكې تاسو پخپله سركښه قوم وئ
  31. 37:31فَحَقَّ عَلَيْنَا قَوْلُ رَبِّنَآ ۖ إِنَّا لَذَآئِقُونَنو په مونږه باندې زمونږ د رب خبره ثابته شوه، یقینًا مونږ خامخا (عذاب لره) څكونكي یو
  32. 37:32فَأَغْوَيْنَٰكُمْ إِنَّا كُنَّا غَٰوِينَنو مونږ تاسو ګمراه كړئ، بېشكه مونږ (پخپله هم) ګمراهان وو
  33. 37:33فَإِنَّهُمْ يَوْمَئِذٍ فِى ٱلْعَذَابِ مُشْتَرِكُونَپس بېشكه دوى په دغه ورځ په عذاب كې سره شریكان دي
  34. 37:34إِنَّا كَذَٰلِكَ نَفْعَلُ بِٱلْمُجْرِمِينَبېشكه مونږ له مجرمانو سره همداسې كوو
  35. 37:35إِنَّهُمْ كَانُوٓا۟ إِذَا قِيلَ لَهُمْ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا ٱللَّهُ يَسْتَكْبِرُونَبېشكه دوى (داسې) وو چې كله به دوى ته وویل شول چې له الله نه غیر هېڅ لايق د عبادت نشته (،نو) دوى به تكبر كاوه
  36. 37:36وَيَقُولُونَ أَئِنَّا لَتَارِكُوٓا۟ ءَالِهَتِنَا لِشَاعِرٍ مَّجْنُونٍۭاو دوى وايي چې ایا یقینًا مونږ په رښتیا سره د یو لېوني شاعر له وجې نه خپل معبودان (خدایان) پرېښودونكي یو
  37. 37:37بَلْ جَآءَ بِٱلْحَقِّ وَصَدَّقَ ٱلْمُرْسَلِينَ(داسې نه ده) بلكې دغه (نبي) حق (دین) راوړى دى، او د رسولانو تصدیق يې كړى دى
  38. 37:38إِنَّكُمْ لَذَآئِقُوا۟ ٱلْعَذَابِ ٱلْأَلِيمِبېشكه تاسو خامخا ډېر دردوونكي عذاب لره څكونكي یئ
  39. 37:39وَمَا تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَاو تاسو ته بدله نه دركولى كېږي مګر د هغو عملونو چې تاسو به كول
  40. 37:40إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَلېكن د الله غوره كړى شوي بنده ګان
  41. 37:41أُو۟لَٰٓئِكَ لَهُمْ رِزْقٌ مَّعْلُومٌدغه كسان چې دي، د دوى لپاره معلومه روزي ده
  42. 37:42فَوَٰكِهُ ۖ وَهُم مُّكْرَمُونَچې (رنګارنګ) مېوي دي، په داسې حال كې چې دوى به عزتمن كړى شوي وي
  43. 37:43فِى جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِد نعمتونو په باغونو كې
  44. 37:44عَلَىٰ سُرُرٍ مُّتَقَٰبِلِينَ(چې ناست به وي) په تختونو یو بل ته مخامخ
  45. 37:45يُطَافُ عَلَيْهِم بِكَأْسٍ مِّن مَّعِينٍۭپه دوى به د روانو صافو شرابو جامونه ګرځولى شي
  46. 37:46بَيْضَآءَ لَذَّةٍ لِّلشَّٰرِبِينَچې تك سپین به وي، د څښونكو لپاره به خوندور وي
  47. 37:47لَا فِيهَا غَوْلٌ وَلَا هُمْ عَنْهَا يُنزَفُونَنه به په هغو كې سر خوږى وي او نه به دوى د دغو (شرابو) په وجه نشه كولى شي
  48. 37:48وَعِندَهُمْ قَٰصِرَٰتُ ٱلطَّرْفِ عِينٌاو له دوى سره به د (خپل) نظر رامنع كوونكې غټو سترګو والا حورې وي
  49. 37:49كَأَنَّهُنَّ بَيْضٌ مَّكْنُونٌګویاكې دوى پټې ساتل شوې هګۍ دي
  50. 37:50فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَسَآءَلُونَنو د دغو (جنتیانو) ځینې به ځینو نورو ته مخ راوګرځوي، چې سره تپوس به كوي
  51. 37:51قَالَ قَآئِلٌ مِّنْهُمْ إِنِّى كَانَ لِى قَرِينٌپه دوى كې يو ویونكى به ووايي: بېشكه زما یو دوست و
  52. 37:52يَقُولُ أَءِنَّكَ لَمِنَ ٱلْمُصَدِّقِينَویل به يې: ایا یقینًا ته خامخا له تصدیق كوونكو ځنې يې؟
  53. 37:53أَءِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَدِينُونَایا كله چې مونږ مړه شو او خاورې او هډوكي شو، ایا بېشكه مونږ ته به خامخا جزا راكولى شي
  54. 37:54قَالَ هَلْ أَنتُم مُّطَّلِعُونَوبه وايي: ایا تاسو كتونكي يئ؟
  55. 37:55فَٱطَّلَعَ فَرَءَاهُ فِى سَوَآءِ ٱلْجَحِيمِنو وبه ګوري، نو هغه به (د دوزخ) په مینځ كې وویني
  56. 37:56قَالَ تَٱللَّهِ إِن كِدتَّ لَتُرْدِينِوبه وايي (كتونكى): قسم په الله! بېشكه شان دا و چې ته نژدې وې چې ما هلاك كړې
  57. 37:57وَلَوْلَا نِعْمَةُ رَبِّى لَكُنتُ مِنَ ٱلْمُحْضَرِينَاو كه زما د رب نعمت نه وى (نو) خامخا زه به له حاضر كړى شویو څخه وم
  58. 37:58أَفَمَا نَحْنُ بِمَيِّتِينَایا نو مونږ مړه كېدونكي نه یو
  59. 37:59إِلَّا مَوْتَتَنَا ٱلْأُولَىٰ وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَزمونږ له ړومبي مرګ نه غیر، او مونږ په عذاب كړى شوي نه یو
  60. 37:60إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ ٱلْفَوْزُ ٱلْعَظِيمُبېشكه دا، یقینًا همدغه ډېر لوى برى دى
  61. 37:61لِمِثْلِ هَٰذَا فَلْيَعْمَلِ ٱلْعَٰمِلُونَد دغو (نعمتونو) مثل لپاره دې عمل كوونكي عمل وكړي
  62. 37:62أَذَٰلِكَ خَيْرٌ نُّزُلًا أَمْ شَجَرَةُ ٱلزَّقُّومِایا دغه د مېلمستیا په لحاظ غوره دي، یا د زقوم ونه
  63. 37:63إِنَّا جَعَلْنَٰهَا فِتْنَةً لِّلظَّٰلِمِينَبېشكه مونږ دغه (ونه) د ظالمانو (مشركانو) لپاره فتنه (او عذاب) ګرځولې ده
  64. 37:64إِنَّهَا شَجَرَةٌ تَخْرُجُ فِىٓ أَصْلِ ٱلْجَحِيمِبېشكه دغه داسې ونه ده چې د دوزخ په بېخ كې راوځي
  65. 37:65طَلْعُهَا كَأَنَّهُۥ رُءُوسُ ٱلشَّيَٰطِينِد دغې وږي، ګویاكې هغه د شیطانانو سرونه دي
  66. 37:66فَإِنَّهُمْ لََٔاكِلُونَ مِنْهَا فَمَالُِٔونَ مِنْهَا ٱلْبُطُونَپس بېشكه دوى به خامخا له هغې نه خوړونكي وي، نو له هغې نه به د خپلو خېټو ډكوونكي وي
  67. 37:67ثُمَّ إِنَّ لَهُمْ عَلَيْهَا لَشَوْبًا مِّنْ حَمِيمٍبیا بېشكه دوى ته به د هغې له پاسه د ایشول شویو اوبو ګډون وي
  68. 37:68ثُمَّ إِنَّ مَرْجِعَهُمْ لَإِلَى ٱلْجَحِيمِبیا بېشكه د دوى ورتله خامخا لمبې وهونكي اور ته دي
  69. 37:69إِنَّهُمْ أَلْفَوْا۟ ءَابَآءَهُمْ ضَآلِّينَبېشكه دوى خپل پلرونه ګمراه موندلي دي
  70. 37:70فَهُمْ عَلَىٰٓ ءَاثَٰرِهِمْ يُهْرَعُونَنو دوى د هغوى په قدمونو پسې په ډېرې تېزۍ سره منډې وهي
  71. 37:71وَلَقَدْ ضَلَّ قَبْلَهُمْ أَكْثَرُ ٱلْأَوَّلِينَاو یقینًا یقینًا له دوى نه مخكې د ړومبنو خلقو اكثره ګمراه شوي دي
  72. 37:72وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا فِيهِم مُّنذِرِينَاو یقینًا یقینًا مونږ په دوى كې وېروونكي پېغمبران لېږلي وو
  73. 37:73فَٱنظُرْ كَيْفَ كَانَ عَٰقِبَةُ ٱلْمُنذَرِينَنو ته وګوره چې د وېرول شویو انجام څنګه و؟
  74. 37:74إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَلېكن د الله غوره كړي بنډكان (له عذاب نه خلاص دي)
  75. 37:75وَلَقَدْ نَادَىٰنَا نُوحٌ فَلَنِعْمَ ٱلْمُجِيبُونَاو یقینًا یقینًا مونږ ته نوح اواز وكړ، نو (مونږ) ښه جواب وركوونكي یو
  76. 37:76وَنَجَّيْنَٰهُ وَأَهْلَهُۥ مِنَ ٱلْكَرْبِ ٱلْعَظِيمِاو مونږ هغه ته او د هغه كورنۍ ته له ډېر لوى غم نه نجات وركړ
  77. 37:77وَجَعَلْنَا ذُرِّيَّتَهُۥ هُمُ ٱلْبَاقِينَاو مونږ د هغه اولاده، بس هم هغه باقي پاتې كېدونكې وګرځوله
  78. 37:78وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلَْٔاخِرِينَاو مونږ په ده باندې په وروستنيو خلقو كې (مدح او ثنا) پرېښودله
  79. 37:79سَلَٰمٌ عَلَىٰ نُوحٍ فِى ٱلْعَٰلَمِينَپه عالمونو كې دې په نوح سلام وي
  80. 37:80إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَبېشكه مونږ نېكانو ته همداسې بدله وركوو
  81. 37:81إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَبېشكه هغه زمونږ د مومنو بنده ګانو څخه و
  82. 37:82ثُمَّ أَغْرَقْنَا ٱلَْٔاخَرِينَبیا مونږ هغه نور (كافر) خلق غرق كړل
  83. 37:83۞ وَإِنَّ مِن شِيعَتِهِۦ لَإِبْرَٰهِيمَاو بېشكه د هغه له ملګرو ځنې خامخا ابراهیم دى
  84. 37:84إِذْ جَآءَ رَبَّهُۥ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ(یاد كړه) كله چې هغه خپل رب ته په ډېر روغ زړه سره راغى
  85. 37:85إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِۦ مَاذَا تَعْبُدُونَكله چې هغه خپل پلار او خپل قوم ته وویل: څه شى دى چې تاسو يې عبادت كوئ؟
  86. 37:86أَئِفْكًا ءَالِهَةً دُونَ ٱللَّهِ تُرِيدُونَایا تاسو د دروغو (او باطلو) لپاره له الله پرته معبودان غواړئ؟
  87. 37:87فَمَا ظَنُّكُم بِرَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَنو په رب العالمین مو ستاسو څه ګمان دى
  88. 37:88فَنَظَرَ نَظْرَةً فِى ٱلنُّجُومِنو په ستوریو كې نظر يې واچوه، یو نظر
  89. 37:89فَقَالَ إِنِّى سَقِيمٌنو ويې ويل:بېشكه زه ناجوړه یم
  90. 37:90فَتَوَلَّوْا۟ عَنْهُ مُدْبِرِينَنو دوى له هغه نه وګرځېدل، په داسې حال كې چې شاكوونكي وو
  91. 37:91فَرَاغَ إِلَىٰٓ ءَالِهَتِهِمْ فَقَالَ أَلَا تَأْكُلُونَنو د دوى معبودانو (بتانو) ته پټ راغى، نو ويې ويل: ایا تاسو (دا خوراكونه) نه خورئ؟
  92. 37:92مَا لَكُمْ لَا تَنطِقُونَپه تاسو څه شوي دي چې تاسو خبرې نه كوئ؟
  93. 37:93فَرَاغَ عَلَيْهِمْ ضَرْبًۢا بِٱلْيَمِينِنو په مهارت سره يې په دوى باندې راباندې كړل، په داسې حال كې چې په ښي لاس سره وهونكى و
  94. 37:94فَأَقْبَلُوٓا۟ إِلَيْهِ يَزِفُّونَنو هغوى (مشركانو) ده ته متوجه شول، چې ورپسې منډې يې وهلې
  95. 37:95قَالَ أَتَعْبُدُونَ مَا تَنْحِتُونَده وویل: ایا تاسو د هغه څه عبادت كوئ چې تاسو يې (پخپله) تراشئ
  96. 37:96وَٱللَّهُ خَلَقَكُمْ وَمَا تَعْمَلُونَ‚ حال دا چې الله تاسو او هغه عملونه چې تاسو يې كوئ، پیدا كړي دي
  97. 37:97قَالُوا۟ ٱبْنُوا۟ لَهُۥ بُنْيَٰنًا فَأَلْقُوهُ فِى ٱلْجَحِيمِدوى وویل: د ده لپاره یوه ودانۍ جوړه كړئ، بیا تاسو دا په لمبې وهونكي اور كې واچوئ
  98. 37:98فَأَرَادُوا۟ بِهِۦ كَيْدًا فَجَعَلْنَٰهُمُ ٱلْأَسْفَلِينَنو دوى له ده سره د فریب اراده وكړه، نو مونږ همدوى تر ټولو زیات ذلیله كړل
  99. 37:99وَقَالَ إِنِّى ذَاهِبٌ إِلَىٰ رَبِّى سَيَهْدِينِاو ده (ابراهیم) وویل: بېشكه زه خپل رب ته تلونكى یم، ژر به هغه ما ته لاره وښیي
  100. 37:100رَبِّ هَبْ لِى مِنَ ٱلصَّٰلِحِينَاى زما ربه! ته ما ته (زوى) راكړې، چې له صالحانو ځنې وي
  101. 37:101فَبَشَّرْنَٰهُ بِغُلَٰمٍ حَلِيمٍنو مونږ ده ته د ډېر حلم والا هلك زېرى وركړ
  102. 37:102فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ ٱلسَّعْىَ قَالَ يَٰبُنَىَّ إِنِّىٓ أَرَىٰ فِى ٱلْمَنَامِ أَنِّىٓ أَذْبَحُكَ فَٱنظُرْ مَاذَا تَرَىٰ ۚ قَالَ يَٰٓأَبَتِ ٱفْعَلْ مَا تُؤْمَرُ ۖ سَتَجِدُنِىٓ إِن شَآءَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلصَّٰبِرِينَنو كله چې هغه (هلك) له ده (خپل پلار) سره منډې وهلو ته ورسېده، ويې ويل:اى زما خوږه زویه! بېشكه زه په خوب كې وینم داسې چې بېشكه زه تا ذبحه كوم، نو ته وګوره چې ستا څه رايه ده؟ هغه وویل: اى زما پلار جانه! ته هغه كار وكړه چې تا ته يې امر كول شي، ژر ده چې كه الله وغواړي، ته به ما له صبر كوونكو ځنې ومومې
  103. 37:103فَلَمَّآ أَسْلَمَا وَتَلَّهُۥ لِلْجَبِينِنو كله چې دواړو غاړه كېښوده او هغه يې په اړخ څملاوه
  104. 37:104وَنَٰدَيْنَٰهُ أَن يَٰٓإِبْرَٰهِيمُاو مونږ ده ته اواز وكړ، داسې چې اى ابراهیمه
  105. 37:105قَدْ صَدَّقْتَ ٱلرُّءْيَآ ۚ إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَیقینًا تا خوب رښتیا كړ، بېشكه مونږ نېكي كوونكو ته همداسې بدله وركوو
  106. 37:106إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ ٱلْبَلَٰٓؤُا۟ ٱلْمُبِينُبېشكه دا، یقینًا همدغه ښكاره ازمېښت و
  107. 37:107وَفَدَيْنَٰهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍاو مونږ ده (اسماعیل) ته په ډېرې لويې ذبیحې سره خلاصى وركړو
  108. 37:108وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلَْٔاخِرِينَاو مونږ باقي پرېښود په ده باندې وروستنیو خلقو كې
  109. 37:109سَلَٰمٌ عَلَىٰٓ إِبْرَٰهِيمَدا چې سلام دې وي په ابراهیم
  110. 37:110كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَنېكانو ته مونږ همداسې بدله وركوو
  111. 37:111إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَبېشكه هغه زمونږ له مومنو بنده ګانو ځنې دى
  112. 37:112وَبَشَّرْنَٰهُ بِإِسْحَٰقَ نَبِيًّا مِّنَ ٱلصَّٰلِحِينَاو مونږ ده ته د اسحاق زېرى وركړ، په داسې حال كې چې نبي و، له صالحانو نه
  113. 37:113وَبَٰرَكْنَا عَلَيْهِ وَعَلَىٰٓ إِسْحَٰقَ ۚ وَمِن ذُرِّيَّتِهِمَا مُحْسِنٌ وَظَالِمٌ لِّنَفْسِهِۦ مُبِينٌاو بركت اچولى و مونږ په ده (اسمٰعیل) باندې او په اسحاق باندې، او د دې دواړو په اولاد كې څوك نېكې كوونكى دى او څوك په خپل ځان باندې ښكاره ظلم كوونكى دى
  114. 37:114وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَاو یقینًا یقینًا مونږ په موسٰى او هارون احسان وكړ
  115. 37:115وَنَجَّيْنَٰهُمَا وَقَوْمَهُمَا مِنَ ٱلْكَرْبِ ٱلْعَظِيمِاو مونږ دغو دواړو ته او د دغو دواړو قوم ته له ډېر لوى غم نه نجات وركړ
  116. 37:116وَنَصَرْنَٰهُمْ فَكَانُوا۟ هُمُ ٱلْغَٰلِبِينَاو مونږ د دوى مدد وكړ، نو همدوى غالبه شول
  117. 37:117وَءَاتَيْنَٰهُمَا ٱلْكِتَٰبَ ٱلْمُسْتَبِينَاو مونږ دغو دواړو ته ډېر واضحه كتاب وركړى و
  118. 37:118وَهَدَيْنَٰهُمَا ٱلصِّرَٰطَ ٱلْمُسْتَقِيمَاو مونږ دغو دواړو ته نېغه لاره ښودلې وه
  119. 37:119وَتَرَكْنَا عَلَيْهِمَا فِى ٱلَْٔاخِرِينَاو مونږ په دواړو باندې په وروستنیو خلقو كې باقي پرېښوده
  120. 37:120سَلَٰمٌ عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَدا چې سلام دي وي په موسي او هارون
  121. 37:121إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَبېشكه مونږ نېكي كوونكو ته همداسې بدله وركوو
  122. 37:122إِنَّهُمَا مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَبېشكه دغه دواړه زمونږ د مومنو بنده ګانو ځنې دي
  123. 37:123وَإِنَّ إِلْيَاسَ لَمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَاو بېشكه الیاس خامخا له رسولانو ځنې دى
  124. 37:124إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِۦٓ أَلَا تَتَّقُونَ(یاد كړه)، هغه وخت چې ده خپل قوم ته وویل: ولې تاسو نه وېرېږئ!
  125. 37:125أَتَدْعُونَ بَعْلًا وَتَذَرُونَ أَحْسَنَ ٱلْخَٰلِقِينَایا تاسو بعل (بت) بولئ او تر ټولو ښه پیدا كوونكى ذات پرېږدئ
  126. 37:126ٱللَّهَ رَبَّكُمْ وَرَبَّ ءَابَآئِكُمُ ٱلْأَوَّلِينَچې الله دى، چې ستاسو رب دى او ستاسو د ړومبنو پلرونو رب دى
  127. 37:127فَكَذَّبُوهُ فَإِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَنو هغوى د ده تكذیب وكړ، نو بېشكه هغوى به خامخا حاضرولى شي
  128. 37:128إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَد الله له خالص كړى شویو بنده ګانو نه غیر (چې دوى د هغه تكذیب ونه كړ)
  129. 37:129وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلَْٔاخِرِينَاو باقي پرېښود مونږ په ده باندې په وروستنیو خلقو كې
  130. 37:130سَلَٰمٌ عَلَىٰٓ إِلْ يَاسِينَچې په الیاسین دې سلام وي
  131. 37:131إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَبېشكه مونږ نېكي كوونكو ته همداسي بدله وركوو
  132. 37:132إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَبېشكه هغه زمونږ له مومنو بنده ګانو ځنې دى
  133. 37:133وَإِنَّ لُوطًا لَّمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَاو بېشكه لوط له رسولانو ځنې دى
  134. 37:134إِذْ نَجَّيْنَٰهُ وَأَهْلَهُۥٓ أَجْمَعِينَ(یاد كړه) هغه وخت چې مونږ ده ته او د ده كورنۍ ته، ټولو ته نجات وركړ
  135. 37:135إِلَّا عَجُوزًا فِى ٱلْغَٰبِرِينَغیر له یوې بوډۍ نه چې په باقي پاتې كېدونكو كې وه
  136. 37:136ثُمَّ دَمَّرْنَا ٱلَْٔاخَرِينَبیا مونږ نور (ټول) خلق هلاك كړل
  137. 37:137وَإِنَّكُمْ لَتَمُرُّونَ عَلَيْهِم مُّصْبِحِينَاو بېشكه تاسو په دوى تېرېږئ، په دې حال كې چې سبا كوونكي يئ
  138. 37:138وَبِٱلَّيْلِ ۗ أَفَلَا تَعْقِلُونَاو په شپه كې هم، ایا نو تاسو عقل نه كاروئ
  139. 37:139وَإِنَّ يُونُسَ لَمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَاو بېشكه یونس خامخا له رسولانو ځنې دى
  140. 37:140إِذْ أَبَقَ إِلَى ٱلْفُلْكِ ٱلْمَشْحُونِ(یاد كړه) هغه وخت چې هغه ډكې كشتۍ ته وتښتېده
  141. 37:141فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ ٱلْمُدْحَضِينَنو ده قرعه واچوله، نو شو (په قرعه كې) له مغلوب كړى شویو ځنې
  142. 37:142فَٱلْتَقَمَهُ ٱلْحُوتُ وَهُوَ مُلِيمٌنو ښوى تېر كړ هغه لره مهي (كب)، په دې حال كې چې هغه (د خپل ځان) ملامت كوونكى و
  143. 37:143فَلَوْلَآ أَنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلْمُسَبِّحِينَنو كه دا خبره نه وى چې بېشكه هغه له تسبیح ویونكو څخه و
  144. 37:144لَلَبِثَ فِى بَطْنِهِۦٓ إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ(نو) خامخا دا به د هغه (كب) په خېټه كې تر هغې ورځې پورې پاتې و چې دوى به بیا ژوندي راپاڅولى شي
  145. 37:145۞ فَنَبَذْنَٰهُ بِٱلْعَرَآءِ وَهُوَ سَقِيمٌنو مونږ هغه په ډاګه میدان كې وغورځاوه، په دې حال كې چې ناروغ و
  146. 37:146وَأَنۢبَتْنَا عَلَيْهِ شَجَرَةً مِّن يَقْطِينٍاو مونږ په ده باندې یو ځېلۍ داره ونه را زرغونه كړه
  147. 37:147وَأَرْسَلْنَٰهُ إِلَىٰ مِا۟ئَةِ أَلْفٍ أَوْ يَزِيدُونَاو مونږ دى لېږلى و سل زرو خلقو ته بلكې دوى زیات وو
  148. 37:148فََٔامَنُوا۟ فَمَتَّعْنَٰهُمْ إِلَىٰ حِينٍنو دوى ایمان راوړ، نو مونږ دوى ته تر یو وخته پورې نفع وركړه
  149. 37:149فَٱسْتَفْتِهِمْ أَلِرَبِّكَ ٱلْبَنَاتُ وَلَهُمُ ٱلْبَنُونَنو ته له دوى نه پوښتنه وكړه، ایا ستا د رب لپاره لوڼه دي او د دوى لپاره زامن دي؟
  150. 37:150أَمْ خَلَقْنَا ٱلْمَلَٰٓئِكَةَ إِنَٰثًا وَهُمْ شَٰهِدُونَیا كه مونږ ملايك ښځې پیدا كړي دي، په داسې حال كې چې دوى حاضر وو
  151. 37:151أَلَآ إِنَّهُم مِّنْ إِفْكِهِمْ لَيَقُولُونَخبردار! بېشكه دوى له خپلو بدترو دروغو څخه خامخا (داسې) وايي
  152. 37:152وَلَدَ ٱللَّهُ وَإِنَّهُمْ لَكَٰذِبُونَالله اولاد زېږولى دى. او بېشكه دوى یقینًا دروغجن دي
  153. 37:153أَصْطَفَى ٱلْبَنَاتِ عَلَى ٱلْبَنِينَایا هغه (الله د ځان لپاره) لوڼه غوره كړي دي په زامنو باندې
  154. 37:154مَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَپه تاسو څه شوي دي، څرنګه تاسو (دا) فیصله (او حكم) كوئ؟
  155. 37:155أَفَلَا تَذَكَّرُونَایا تاسو نصیحت نه اخلئ
  156. 37:156أَمْ لَكُمْ سُلْطَٰنٌ مُّبِينٌایا تاسو لپاره څه واضحه دلیل شته؟
  157. 37:157فَأْتُوا۟ بِكِتَٰبِكُمْ إِن كُنتُمْ صَٰدِقِينَنو تاسو خپل كتاب راوړئ، كه چېرې تاسو رښتیني یئ
  158. 37:158وَجَعَلُوا۟ بَيْنَهُۥ وَبَيْنَ ٱلْجِنَّةِ نَسَبًا ۚ وَلَقَدْ عَلِمَتِ ٱلْجِنَّةُ إِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَاو دوى د هغه (الله) په مینځ كې او د پېریانو په مینځ كې نسب ( د خپلوۍ نسبت) مقرر كړ، او يقینًا یقینًا پېریان په دې پوه شوي دي چې بېشكه دوى به خامخا حاضر كړى شي
  159. 37:159سُبْحَٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَالله لپاره پاكي ده له هغو (خبرو) نه چې دوى يې وايي
  160. 37:160إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَلېكن د الله خالص (غوره) كړى شوي بنده ګان (له دغو خبرو نه بچ دي)
  161. 37:161فَإِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُونَپس بېشكه تاسو او هغه چې تاسو يې عبادت كوئ
  162. 37:162مَآ أَنتُمْ عَلَيْهِ بِفَٰتِنِينَنه یئ تاسو په دې (بت پرستۍ) سره ګمراه كوونكي (په فتنه كې اچوونكي د هیچا)
  163. 37:163إِلَّا مَنْ هُوَ صَالِ ٱلْجَحِيمِغیر له هغه چا نه چې هغه په دوزخ كې ننوتونكى دى
  164. 37:164وَمَا مِنَّآ إِلَّا لَهُۥ مَقَامٌ مَّعْلُومٌاو په مونږ كې هیڅوك نشته مګر د هغه لپاره معلوم ځاى دى
  165. 37:165وَإِنَّا لَنَحْنُ ٱلصَّآفُّونَاو بېشكه خامخا مونږ صف تړونكي یو
  166. 37:166وَإِنَّا لَنَحْنُ ٱلْمُسَبِّحُونَاو بېشكه مونږ خامخا تسبیح ویونكي یو
  167. 37:167وَإِن كَانُوا۟ لَيَقُولُونَاو بېشكه چې خامخا دوى به ویل
  168. 37:168لَوْ أَنَّ عِندَنَا ذِكْرًا مِّنَ ٱلْأَوَّلِينَكه چېرې مونږ سره د پخوانیو خلقو (له كتابونو) نه كوم ذكر (كتاب) وى
  169. 37:169لَكُنَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ(نو) خامخا مونږ به د الله خالص (او غوره) كړى شوي بنده ګان وو
  170. 37:170فَكَفَرُوا۟ بِهِۦ ۖ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَنو دوى په دغه (قرآن) سره كافر شول، نو ژر ده چې دوى به پوه شي
  171. 37:171وَلَقَدْ سَبَقَتْ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا ٱلْمُرْسَلِينَاو یقینًا یقینًا زمونږ خبره زمونږ د لېږل شویو (رسولانو) بنده ګانو لپاره صادر شوې ده
  172. 37:172إِنَّهُمْ لَهُمُ ٱلْمَنصُورُونَچې بېشكه دوى، خامخا هم دوى مدد كړى شوي دي
  173. 37:173وَإِنَّ جُندَنَا لَهُمُ ٱلْغَٰلِبُونَاو بېشكه زمونږ لښكر، خامخا هم دوى غالب راتلونكي دي
  174. 37:174فَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِينٍنو ته له دوى نه مخ وګرځوه، تر یو وخته پورې
  175. 37:175وَأَبْصِرْهُمْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَاو دوى ته ګوره، نو ژر ده چې دوى به (خپل انجام) وویني
  176. 37:176أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَایا نو دوى زمونږ د عذاب تلوار كوي
  177. 37:177فَإِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمْ فَسَآءَ صَبَاحُ ٱلْمُنذَرِينَنو كله چې هغه د دوى په مېدان كې نازل شي، نو د وېرول شویو سبا به بد وي
  178. 37:178وَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِينٍاو ته له دوى نه مخ وګرځوه تر یو وخته پورې
  179. 37:179وَأَبْصِرْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَاو ته ګوره، نو ژر ده چې دوى به وویني
  180. 37:180سُبْحَٰنَ رَبِّكَ رَبِّ ٱلْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَستا رب لره پاكي ده چې د عزت (او غلبې) مالك دى، له هغو خبرو نه چې دوى (مشركان) يې بیانوي
  181. 37:181وَسَلَٰمٌ عَلَى ٱلْمُرْسَلِينَاو سلام دې وي په رسولانو باندې
  182. 37:182وَٱلْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَاو ټول د كمال صفتونه خاص الله لره دي چې د عالمونو ښه پالونكى دى
سورت واورئMishary Alafasy